Embrayage

Een nieuwe embrayage steken. Het klinkt als ,,een nieuwe heup steken”, bij die okkaziedieselrijders  die elf jaar geleden voor het eerst in hun leven een nieuwe auto kochten, met de idee van: ,,Aan een nieuwe wagen zijn nooit geen kosten aan, toch niet de eerste jaren…” Het klinkt als ,,ambras”. De Tsjechen van Skoda, daar hadden we al voor die Wende, het volste vertrouwen in en met de Volkswagen-technologie erbij, kon daar gewoon niets van stuk, als de hond tenminste de veiligheidsgordels achteraan niet doorbijt…

Die Skoda, dat was toen nog bij een kleine, lokale garage, maar wel de vrij unieke concessiehouder van dat toen nog, pre-Tour de France Skoda-bestaan,  in deze regio. Intussen werd dit familiale garagetje echter  ingelijfd bij Top Motors, de naam alleen al: ,,Voor Audi: druk 1; voor Volkswagen: druk 2; voor Seat: druk 3; en jawel… voor Skoda: druk 4!”

De teller staat na al die jaren op 254.000 en mijn embrayage-pedaal blijft nu en dan hangen, zodat ik hem met de punt van mijn schoen, weer omhoog moet trekken. Maar: nooit of te nimmer enig geluid te bespeuren van krassende tandwielen of een overslaande motor of wat dan ook. Het ding schakelt nog altijd even vlot. In zo’n pedaal zit blijkbaar ook een pompje. Misschien is gewoon alleen dat pompje van mijn Tsjechische volkswagen versleten; ze haalden al eens een prop versleten mousse van onder dat koppelingspedaal ; en misschien probeert die Top-garage mij gewoon een volledig nieuwe versnellingsbak aan te smeren, kostprijs: om en bij de 950 euro (drie uren werk inbegrepen). ,,Hoelang wil je nog rijden met uw wagen, mijnheer?”, goed wetende dat een wagen van elf  jaar oud, om een nieuwe vraagt, enz.

Maar als ik een nieuwe heup steek, ben ik misschien weer weg voor 254.000 km…