Zotte morgen niet mee gestorven

Je bent net iets te laat gestorven om nog die grote sprong voorwaarts te maken in de top 1000 van de familieradio. De grootste familie van Vlaanderen heeft jou ergens verstopt in de middenmoot, vermoed ik, weggemoffeld tussen al die melige Tura-nummers.
Eigenlijk was ik jou tot voor enkele jaren ook totaal vergeten, moet ik eerlijk bekennen, een optreden dat niet aansloeg, op Manifiesta een paar jaar geleden, buiten beschouwing gelaten. Tot die huistaak voor het vak Nederlands waarmee ik mijn vijftienjarige pubers elk jaar opnieuw het leven lastig maakte. Ze moesten een Nederlandstalig lied met tekst en al posten op Smartschool, tegenwoordig voor de meesten een onmogelijke opdracht. Tussen alle Borsato’s en Maaike Oude Boters zat daar warempel niet: ,,Zotte Morgen’’ van Zjef Vanuytsel? Hoe die jongen op het idee gekomen was, om dit liedje van veertig jaar geleden te kiezen, wou hij voor geen geld kwijt. Van het gesloten type en weinig aansluiting bij de rest van de klas, zoals zijn verdere parcours trouwens bewees.
Maar ik herlas die tekst van jaren geleden, toen ik zelf nog als puber mijn weg zocht en stelde vast hoe visionair ze wel was, uitgebracht op die breuklijn tussen de golden sixties, toen alles mogelijk leek en het pessimisme van de jaren ’70, met de eerste milieurampen, de grenzen aan de ongebreidelde groei en het onverstoorbare ritme van de zotte morgen…, de stookolieslachtoffers van de Amoco Cadiz, vandaag de ontruimde boorplatformen.
De krant in jouw tekst mag dan misschien vervangen zijn door de smartphone, maar voor de rest: een hunkerende filosofie van de stilte en de onthaasting, wat we nog het meest nodig hebben. (1)

,,vogels vluchten vol verdriet
uit zijn torens want hun lied
wordt nu door niemand meer begrepen
mensen lopen naast elkaar
een verre groet een stil gebaar
want alles wordt nu door de tijd gemeten’’

———-

(1) http://www.songteksten.nl/songteksten/33049/zjef-vanuytsel/zotte-morgen.htm
en https://www.youtube.com/watch?v=PI0xPlXzVB0

Advertenties