6HWe revisited

Drie van mijn laatstejaarsleerlingen van vorig schooljaar komen uitgerekend op de eerste schooldag nog eens mijn lokaal 17 binnengewaaid. Ik heb een springuur en dat hadden ze mooi uitgevist: Tyra, Céline en Aaike. Ze genieten nog van een paar weekjes extra-vakantie en ik mag hopen dat het niet de langste schoolvakantie uit hun schoolloopbaan zal zijn, als ze de komende jaren gespaard blijven van herexamens. De studentenjobs hebben intussen voldoende opgebracht om nog een citytripje naar Londen te ondernemen, alvorens het hoger onderwijs wordt aangevat.

Spontaan willen ze nog eens hun stoel in de klas van vorig jaar voelen: dat aftands meubilair, waaraan je je broek scheurt, als je niet stilzit. De keuzes voor het hoger onderwijs zijn intussen uitgekristalliseerd: ik luister naar twee professionele bachelors LO en SO in spe en een toekomstige master in de pedagogische wetenschappen. Ik wens ze alle succes toe; ze maakten realistische keuzes op basis van hun interesses en competenties, in het verlengde van de humane wetenschappen. Ook dat laatste vervult me met enige trots: ze willen werken met mensen: kinderen, jongeren, volwassenen, omdat het nu eenmaal leuk is om te werken met mensen. Mensen zijn maakbaar. Ze mogen dan ook altijd aankloppen, aanbellen, aanmelden, virtueel of reëel, whatever; thuis of niet thuis, online of niet; altijd welkom.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s