Adios Fidel, un mundo mejor es posible

Nog enigszins in het prille begin van mijn onderwijscarrière kroop ik eens in de huid van ,,el lider maximo’’. We zamelden geld in om onze, toen nog levende scholenband met Banjul (The Gambia) te financieren en mijn collega geschiedenis kwam op het briljante idee om met onze leerlingen een modeshow te organiseren in de vorm van alle grote momenten en figuren uit de wereldgeschiedenis, gepresenteerd op een gigantische catwalk: Défilé@Athené heette het event. Ik was aanvankelijk nog wat afwachtend en beperkte me tot wat dialoogjes schrijven, maar toen een andere, eveneens geëngageerde collega dacht om de show te stelen door er een nazi-revue van te kunnen maken, met een sigaren rokende Clinton in een Lewinsky-sketch erbovenop, veranderde ik van gedacht. Was dat nu werkelijk het enige wat we van de vorige eeuw moesten onthouden? ,,Un mundo mejor es posible!’’

defileathene

Ik haalde een legerpetje van de stock américain vanuit mijn jeugdjaren van onder het stof, knipte mezelf een baard uit een stuk pluche, schilderde een Cubaans vlagje en zocht wat soundbites bij elkaar om Fidel te kunnen imiteren. De vijf uren durende toespraak van de Cubaan werd ingekort tot anderhalve minuut en dat bleek meer dan voldoende, want mijn stem droeg amper ver genoeg om al het publiek in de immense turnzaal te kunnen bereiken. De synchronisatie met de op de muur geprojecteerde beelden liep een beetje mank. Ik was dan ook blij, toen mijn nummer voorbij was. Dit was het filmpje (1) dat erbij hoorde, met dank aan  ,,Surplus: Terrorized into Being Consumers’’ door de Italiaanse documentairemaker Erik Gandini.

Dit waren zijn woorden die ik meelipte:

,,De wereldeconomie is een gigantisch casino: de consumptiemaatschappij heeft het milieu vernietigd, maakte miljoenen soorten planten en dieren kapot, vergiftigde onze zeeën, onze rivieren, onze meren, vervuilde de lucht,…

En wat blijft er voor ons over?

Onderontwikkeling, armoede, afhankelijkheid, uitbuiting, onzekerheid over het voortbestaan in onderontwikkelde gemeenschappen.

Het probleem is niet om te groeien, maar om te verdelen en niet om te verdelen onder een paar van ons, maar onder ons allemaal, de overgang naar duurzame ontwikkeling is nodig. Wat ik hier aankaart is onmogelijk, tenzij met een meer rechtvaardige verdeling tussen alle landen.

Er moet toch iemand zijn die de mensheid kan redden: een betere wereld is mogelijk.’’


(1) https://youtu.be/9H-JXKV1X-o