De leerkracht als nar of normie

Vroeger kraste de leerling zijn frustraties in het vernis van het schoolbankje. Vandaag blijven de schoolbankjes kraaknet. Want er is nu eenmaal Instagram. Daar worden leerkrachten die onvoldoende naar de pijpen van hun leerlingen dansen, aan de schandpaal gezet. Hun onhebbelijkheden vakkundig uitvergroot in memes, tot groot jolijt van de mede-gefrustreerden en van wie intussen de school gelukkig met zijn diploma of niet, heeft verlaten. Mediawijsheid heet zoiets. In volle examenperiode groeien de frustraties en het aantal memes evenredig.

Ik ben er sinds gisteren ook bij, onheus behandeld, omdat ik – dat dacht ik dan toch tenminste – één van de weinigen was die het nog voor deze klasgroep opneemt. Maar zonder onderscheid ga ik mee aan de schandpaal. Dat is mijn lot als leerkracht in dit tijdperk. Fake, fuck, pornhub on smartschool, kèrl, glitchen: da moej doen! De school, het narrenschip.

266px-Jheronimus_Bosch_011

Jeroen Bosch’ Narrenschip. De uil zit boven in de mast…

,,Een aantal mensen groepeert zich rond heel concrete doeleinden en maakt in goed overleg onderling afspraken. Die afspraken worden vervolgens opgelegd aan de groep en vormen het kader waarbinnen die groep functioneert… De horizontale autoriteit wordt niet meer gedragen door de klassieke piramide (directeuren, inspecteurs, politici), maar functioneert op grond van gedeelde, transparante kennis en een nieuwe vormgeving van de angst – voor sociale controle,’’ laat psychoanalist Paul Verhaeghe ergens optekenen, een tijd geleden naar aanleiding van het verschijnen van zijn boek ,,Autoriteit’’. Intussen heeft hij al een nieuw boek uit. Soms denk ik dat we hem met zijn ,,deliberatieve democratie” best mee aan boord nemen van het narrenschip. Maar anderzijds: die sociale controle werkte wel degelijk: was er niet ergens een waakzame ouder geweest die ook wel eens een oogje in het zeil houdt over dat Instagram-gedoe bij zoon- of dochterlief, dan stonden we onwetend en bekakt nog altijd voor nar… of is het tegenwoordig ,,normie”?

Maar een nar kan ook gekke sprongen maken: ik verheug me als normie nu al op het tweede semester van 2019.

,,Unser umbfaren ist on end
Dann keyner weisz, wo er zu lend
Und hart doch keyn ruw tag, und naht
Uff wiszheyt unser keyner acht.’’ (1)

—————————-

(1) Uit het gedicht Narrenschiff (Het narrenschip) van Sebastian Brant: ,,Onze rondreis is zonder eind, want niemand weet waar hij landen kan. En niemand rust, zowel overdag als ’s nachts, en geen van ons slaat acht op de wijsheid.’’