P-trein op vakantie

Ik ben de Belgische Spoorwegen dankbaar. Op maandag 27 juni merk ik dankzij hen dat ik geen pendelaar meer hoef te zijn, want mijn P-trein naar Brugge rijdt niet meer. De NMBS is reeds overgeschakeld op vakantiemodus met enkel nog de IC-verbinding (lees: L-trein) van Kortrijk, rechtstreeks naar Oostende om 6.56u. De P-trein van 6.50 van Kortrijk tot Brugge, waarmee je – als je geluk hebt en je aansluiting in Brugge niet mist – binnen één uur en één minuut van het zuiden naar het uiterste noorden van de provincie spoort, is al in zomer-reces.

Ik start mijn laatste werkweek van het schooljaar, dat net zoals de andere schooljaren voorbijvloog. Nu werk ik in het onderwijs en ik weet wel dat we in het onderwijs verhoudingsgewijs veel vakantie hebben in vergelijking met andere sectoren. Toch stel ik vast dat de P-trein Kortrijk-Brugge reeds in de junimaand vakantie neemt. Ik denk aan mijn Zweedse, Turkse, Griekse onderwijscollega’s van het Cononectproject (Erasmus+) die ook al allemaal in vakantie zijn, net zoals mijn spoorwegmaatschappij.

Mijn Zweedse collega Susanne heeft afgelopen weekend een ongetwijfeld zwaar Midsummerfeest achter de rug, maar ze begint dan ook voor half augustus al opnieuw.

Mijn Turkse collega Emine vertoeft momenteel in Lissabon met haar leerlingen, na eerder al een weekje Zurich. Vorig jaar begon het schooljaar daar pas begin oktober, omdat het toeristisch zomerseizoen daar zwaar tegenviel.

En mijn Griekse collega Panos in Larissa bekommert zich om Afghaanse leerlingen die in een provisoir vluchtelingenkamp bij het antieke Griekse theater vertoeven, onderweg, ergens op weg naar Europa. Ja, want Griekenland, dat is tegenwoordig het vagevuur. Als je met de nodige aflaten kunt bewijzen, dat je er al lang genoeg vertoeft, geraak je misschien nog in het aardsparadijs dat Europa ooit was. Was, omdat Europa sinds vorige week in zijn huidige vorm al weer niet meer bestaat, vanwege de Brexit.

Nieuwkomers krijgen de schuld van de Brexit toegeschoven, zo zijn we. Gemakshalve, zoals het ook altijd de schuld van de leerling is, als hij niet slaagt. Een moeilijke deliberatieronde komt er aan, al besef ik dat op dat vroege uur nog niet, gelukkig maar. Waarom nog delibereren, als je enkel maar aan je cijfers vasthoudt, denk ik dan na zo’n hopeloze discussieronde, later op de dag, tijdens mijn rit terug huiswaarts.

Ik dank de NMBS dat ze mij met de afschaffing van mijn P-trein herinnert aan het zomer-reces, dat er nu onvermijdelijk aankomt. Ook al heeft het in anderhalve eeuw nooit meer geregend dan deze junimaand, iets of iemand moet me er dan toch op wijzen dat de zomervakantie voor de deur staat. De anderhalve uur Kortrijk-Oostende met tien minuten stilstand in Lichtervelde op een nagenoeg lege trein, nemen we er bij. Ik kan aan mijn zinnen schaven, de tranende regendruppels op het gewelfde vensterglas van mijn rijtuig bewonderen: ik ben een reiziger in de negentiende eeuw. De vertraging komt eraan; alles valt stil; tijd hoeft niet meer zo nodig. Zalig.

,,The old man and me, we got a good thing going
He gets his fish and I sit all day,” zingt JJ Cale ergens.

 

 

 

Advertenties