Herfst 2012

Noordkant en zuidkant van het huis: veel groter kan een contrast niet zijn: stedelijke neofunctionalistische Stalinistische betonarchitectuur is de aanblik richting noord; een oud verkaveld, negentiendeeuws parklandschap richting zuid.

Noord

De veel te breed gekalibreerde Beverlaai (snel verkeer!) vraagt in het eerste deel een iets forsere boom dan deze  iele, kleingehouden acacia-dwergjes, zeker als ze ingeplant staan tegenover een kantoorgebouw van vijf verdiepingen hoog. Hogere bomen zouden ook een stuk inkijk kunnen belemmeren in de zomerperiode vanwege overijverige belastingambtenaren. Om maar te zwijgen van het prangende tunneleffect voor de zware voeten die onze woonstraat (geen bypass voor sluikverkeer) doorracen om op de Doorniksewijk te geraken.

Zuid

Alle seizoenen onaantastbaar mooi. Al vallen zelfs hier recentelijk twee aanslagen te betreuren. Eerst de vervangingsbouw van een oud, bouwvallig koetshuis, waarvoor een postmoderne, flink uit de kluiten gewassen villa in de plaats kwam, in een volgens het gewestplan als ,,parkgebied” ingekleurde zone nota bene. Perfect mogelijk in het Texas van Vlaanderen. En vorige week besliste mijn buurman de mooiste boom in zijn tuin – hij heeft er maar drie – een prachtige, volwassen paardenkastanje, te laten rooien. In de plaats kwam er een schichtig ,,eucalyptus”-sprietje…

 

Zuid

Zuid

 

 

Noord

Noord

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s