Consciencewandeling afgevoerd

De Consciencewandeling van de toeristische dienst Kortrijk is wellicht al een tijdje van de website afgevoerd, maar we hadden het foldertje dat misschien wel 25 jaar oud is, nog liggen van in ons archief. We waagden het erop, omdat we er vrijwel vanaf onze voordeur – zonder eerst de wagen te moeten nemen – konden aan beginnen. Condédreef, Meiweg, Lentedreef, Wolvendreef, Bruyningstraat, Bruyningpad, Abdis Agnesstraat, Jan Van Eyckstraat, Karel Van Manderstraat, waar we het spoor bijster geraakten en niet meer in de Sint-Annastraat geraakten… enz.

Wat de link is tussen deze wandeling en de schrijver wordt nergens duidelijk; de folder bood wat schaarse informatie over de natuurwaarden in de Wolvendreef (waar ooit de laatste wolf in Kortrijk geschoten werd, in de 16de eeuw of zo) en we kregen gelukkig ook nog wel de tip van de oude Cisterciënzerabdij, waarvan een bij wet beschermde schuur omgebouwd werd tot de kapel O.L.Vrouw-ten-Spiegele. Vooral de zes prachtige, oude olmen binnen de omwalling zijn hier een bezienswaardigheid. De wandeling blijft voor het overige veel te lang hangen in de verkaveling Rodenburg en je geraakt nergens verlost van het geraas van E17 en R8.

We geraakten uiteindelijk toch nog aan de overkant van de E17 (via de brug Cannaertstraat), maar onmiddellijk stoot je daar al op de ziekenhuiscampus. Met de groenaanleg daar lijkt het ook niet echt te vlotten; er wordt momenteel  meer gekapt dan aangeplant, wat boompjes die het betonwegje vanaf de hoeve te Coucx afzomen, niet meegerekend. Heel dat groene lint van de Marionetten, vanaf de oude stortplaats tot het Kennedybos kun je overigens bezwaarlijk als ,,natuur” bestempelen. Schermgroen is een beter woord.

Volgende keer toch maar weer de wagen nemen en naar een wandelknooppunt rijden. We konden ons enkel warmen aan het eerste verse bloempje van het jaar: het klein hoefblad, het bloempje zonder blad.