La ville diffuse (Secchi 2)

,,De ,,ville diffuse’’ vind je in de Brusselse regio met de rand. Sterk verspreid groepeert de stad een uitgestrekte zone met verschillende centra, zoals ook in Amsterdam, Den Haag, Antwerpen. In de Italiaanse Veneto rond Venetië vind je iets gelijkaardigs: een uitgestrekte, bewoonde zone zonder dominant centrum.’’

De ,,ville diffuse’’ gaat hand in hand met de manier van leven van het kerngezin, het huis met een tuin, waarin één gezin woont. Het is een cultuurkenmerk van de 21ste eeuw. Deze ,,ideologie’’ is zeer sterk verbreid geworden in Europa. Mensen vertellen me het als de evidentie zelf dat ze trouwen, kinderen krijgen en zich vervolgens gaan vestigen op het platteland. Maar waarom? Ikzelf ben geboren en getogen in Milaan en er gebleven en niet misvormd.
In de 19de eeuw was het leidende icoon voor de ontwikkeling van een stad: Parijs, de compacte stad, burgerlijk, met een zeer homogene schriftuur. Het comfort van wonen – een uitvinding van de bourgeoisie – heeft er zich volop kunnen ontwikkelen in de mooie wijken, die je er vandaag nog ziet. Dit model is nagevolgd geworden in Milaan, Londen, Wenen, Berlijn.

Nog eens 22 ha waardevolle landbouwgrond naar de wuppe ten noorden van Kortrijk. Betonneren maar, onze laatste restjes open ruimte. Wat doet een democratisch oncontroleerbare intercommunale Leiedal op het vlak van reconversie van bestaande, leegstaande fabriekspanden?

Nog eens 22 ha waardevolle landbouwgrond naar de wuppe ten noorden van Kortrijk. Betonneren maar, onze laatste restjes open ruimte. Wat doet een democratisch oncontroleerbare intercommunale Leiedal op het vlak van reconversie van bestaande, leegstaande fabriekspanden?

In de 20ste eeuw ontstaat een ander leidend icoon: New York, de verticale stad, ook vandaag nog een beetje overal gekopieerd, vooral in de snel opkomende landen zoals Dubaï of Hongkong. Secchi: ,,Ik schuif als hypothese naar voren dat de ,,ville diffuse’’, de verspreide stad, het icoon zal worden van de 21ste eeuw. Vandaag leeft reeds 40% van de Europese bevolking in zo’n stad. Wat is er na het ineenstorten van de Sovjet-Unie gebeurd in steden zoals Budapest of Warschau? Ze hebben zich ontwikkeld als uitwaaierende steden met nieuwe woonzones, met de bekende problemen van mobiliteit, die evengoed het probleem is van de compacte stad.”

,,Voorts moeten we af van de ideologie om landbouwgronden simpelweg te zien als potentiële bouwterreinen aan de rand van de stad.”

,,Een stedenbouwkundige kan niet beslissen over hoe de mensen moeten wonen. Je moet veeleer meegaan met de bestaande problemen en oplossingen trachten te vinden. Het belangrijkste probleem in de ,,ville diffuse’’ is het openbaar vervoer. La ,,ville diffuse‘’ is de stad van de auto. Dit stelt een hele reeks van problemen. Maar in de Veneto bvb. sprongen de spoorwegmaatschappijen mee op de kar. Ze moesten hun snelle verbindingslijnen zien te bevoorraden met reizigers. Mensen moeten dan ook vlot het centraal station in een regio kunnen bereiken. Het komt erop aan de perifere woonzones vlot te irrigeren naar dat centraal station. Op die manier kun je zaken in beweging zetten.”

,,De landbouw vormt het landschap en kan – waarom niet? – het belangrijkste monument worden van de horizontaal uitwaaierende stad in de 21ste eeuw. Er zijn meerdere redenen waarom we moeten werken met de landbouw. We beleven een energiecrisis: we gaan het ons niet meer kunnen veroorloven om appelsienen in te voeren uit Israël of groenten uit Argentinië. Vandaar het probleem van een landbouw die nabij moet zijn en de autonomie qua voeding. Voorts moeten we af van de ideologie om landbouwgronden simpelweg te zien als potentiële bouwterreinen aan de rand van de stad. Dit is het geval overal in Europa. De stad kan zich niet tot in het oneindige uitstrekken. Het hoofdprobleem volgens mij is de recyclage van de stad. De landbouwruimten dienen geherwaardeerd te worden. Herwaarderen betekent ook bewaren. Ze moeten nuttig gebruikt worden en een verbinding vormen tussen de stedelijke praktijk en het landelijke. Zo tekenden we in Rennes een project uit met moestuinen. Tot onze grote verrassing werden we bedolven onder de aanvragen om zo’n stuk moestuin te bewerken, vooral van jongeren. Het contact met de aarde kan dus hersteld worden.” (1)

————————-
(1) ,,La «ville diffuse», icône du XXIe siècle’’, in: Le Courrier, 26 september 2011, p.3.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s