Le Veglie d’ Armo

Een festival van de documentairefilm, het vijfde al, in één van die vergeten bergdorpen hier, Armo, nog voorbij Pieve di Teco en dan ben je al zo’n twintig kilometers landinwaarts gereden weg van de zee: olijfbomen nog sporadisch, des te meer kastanjewouden, verlaten wijngaarden. Daar moesten we bij zijn.

Te meer omwille van het thema: ,,La pietra, segno concreto di un civiltà lontana impresso nel nostro presente, tra muri, caselle e simboli religiosi…’’ Stenen dus. Vier keer dan nog in de vorm van korte amateur-documentairefilmpjes. De eerste documentairefilmer die ijverig op zoek gaat naar enkele overwoekerde terrassen, uiteraard allemaal met de drogesteentechniek gebouwd, waaronder zich nog enkele ,,caselle’’ bevinden, schuilhutjes voor de werkers op het land, waar ze hun materiaal konden stockeren, één enkele keer ook de kastanje-oogst bewaard kon worden. De echtgenote van de noeste amateurfilmer uitgerust met de machete om je zo een weg te banen door de rimboe, dat alles losjes vanaf de schouder in beeld gebracht, in ware ,,Dogma’’-stijl. Want veel van deze elementen uit het Ligurische cultuurlandschap zijn gewoon in onbruik geraakt en aan de natuur teruggeschonken… Het beste filmpje kwam van Nicola Ferrarese over een broederpaar steenkappers in Cenova, dat van Frankrijk tot in Genua bekend stond om hun prachtig gebeitelde lintelen. (1) Cenova, dat zelfs een lokaal museumpje hierover herbergt, staat nog op het lijstje…
Het filmfestivalletje zelf was natuurlijk een attractie op zich in een paar bij elkaar geflanste partytentjes, waarvan de wapperende zijwanden door de tramontane voortdurend op de proef gesteld werden; binnen- en buitenlopende dorpskinderen die zich natuurlijk na twee, drie minuten lofzang op de zomaar op elkaar gestapelde stenen steendood verveelden en de tent in- en uitdraafden, daarbij de helft van de geluidsinstallatie meesleepten en onklaar maakten; honden die je komen besnuffelen, terwijl je zoveel cultuurschoon bewondert. De lokale pro loco-vereniging stak zijn schouders mee onder het initiatief en was met zijn twintig leden voltallig present, al was het maar om het kaarten hiervoor niet te onderbreken; terwijl de twee uitgenodigde professoren en de lokale pers druk jureerden over het documentaire gehalte van de ingezonden filmpjes…
Zondag volgt overigens het tweede luik van de ,,Veglie’’: een poëziefestival dat… het Ligurische dialect in ere moet herstellen en waarvan we in sommige filmpjes – uiteraard niet ondertiteld – al een voorproefje kregen. Dat zullen we dan ook aan ons voorbij laten gaan. De eenheidstaal het Italiaans is al moeilijk genoeg.

___________________
(1) http://www.liguriainside.it/it/2012/06/12/cenova-paese-della-pietra/

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s