Moscato

Volgens buurman Rico is dit een moscato-eetdruif, maar met Rico weet je natuurlijk nooit zeker. Zo bleek ook nu weer. De druif had toen we begin juli toekwamen, uitlopers tot in de hoogste toppen van de oleanderstruiken en vanaf de eerste week heb ik daarmee korte metten gemaakt. Al de groeikracht van de druif kroop immers in het produceren van die forse zijscheuten en veel te lange liggers. De druiven zelf bleven verstoken van elke stofwisseling.
Toen Rico mij in de weer zag met het opbinden van de liggers (letterlijk te nemen, want ze lagen op de grond, metersver weggegroeid van het vruchthout), kwam hij met gratis advies op de proppen. ,,Om de veertien dagen sulfateren,’’ luidde het, ,,anders kon je elk degelijk fruit wel vergeten! Ik heb het de vorige eigenaar ook gezegd, maar die had er geen oren naar,’’ klonk het een beetje schamper, alsof hij er vanuit ging dat ik als kersverse, evenzeer eigenwijze buitenlander ook automatisch de wijze raad van de lokale bevolking in de wind zou slaan. En volgens Rico zouden we ook niet kunnen snoepen van de oogst, vanwege pas half september goed voor de oogst.
Nu moet je weten dat Rico naast tal van fruitbomen, de één al meer vruchtendragend dan de ander, vanwege een vies goedje dat hij aan de basis van de stam uitstrooit en dat uren in de omtrek stinkt, zowaar ook een druivelaar staan heeft. Eén rank reikt metershoog tot aan de rand van ons westterras, terwijl de rest van de plant een armtierig, ondergronds bestaan lijdt, verstikt onder de woekerende vitalba en klimop. Kortom op deze plant tiert maar één cultuur zeer weelderig en dat is… de witziekte, met de woorden van Rico ,,de witte pest’’.
Het door Rico geadviseerde sulfateren spaar ik op voor later, maar de plant reageerde alvast zeer positief op mijn drastische snoeibeurt; straks kunnen we toch tenminste een paar trossen muscatdruiven verorberen; andere waren helaas niet meer te redden; en dit veel vroeger dan gepland, half augustus al, in plaats van september (dixit Rico).
By the way, onze spraakmakende buurman Rico blijkt uiteindelijk ook maar een aangespoelde Milanees, maar doet zich graag voor als dè fruitboer van deze regio… Dat vernam ik een paar weken later.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s