Olijvenoogst 2015

Vandaag woensdag 4 november zijn de eerste olijvenoogsters in Guagnolo gestart: Simone en Giorgio Rossi van de frantoio Rossi boven in San Damiano en de Albanese familie voor de Barnato’s uit Caio. Beiden gaan te werk met van die pneumatische of via een accu aangedreven kamborstels die de olijven uit de bomen ranselen. Ze nemen alles mee: groen en zwart. Giorgio verzekert ons dat de olijven al goed zijn om te oogsten. Maar je neemt best die bomen eerst waar de olijven net beginnen te kleuren. Bomen met enkel groene olijven, zijn voor het laatst. Dus gaan we er morgen ook tegenaan; we kochten nieuwe netten in de coöperatieve. Tweemaal vier meter op acht.
We hebben ons wat laten misleiden: we waren zogezegd te vroeg, had Ornella beweerd. We verkeerden in dubbio: plukken of niet? Oogsten in twee tijden? In november en december? En nu zijn de grote kanonnen, de bezitters van talrijke olijfgaarden geruisloos al van start gegaan; de frantoio’s draaien plots op volle toeren. Overal verschijnen de veelkleurige netten. Het lijkt alsof de één de ander geruisloos alarmeert. Het weer blijft nog weken goed en dus kun je maar beter beginnen binnenhalen. Het vorige oogstjaar waarbij niemand ook maar iets van betekenis kon binnenhalen, speelt zijn laatste truc uit. Iedereen zit zonder olie. En dus kan er niet snel genoeg geperst worden. Franco heeft zelfs tweedehands een elektrisch aangedreven molen aangekocht, aangedreven door een generator, om kleiner hoeveelheden te persen. Jammer van de dure aankoop, want het blijkt een slag in het water te zijn. Wat er uitkomt, is gewoon niet drinkbaar. Er is iets met het centrifugeersysteem in de persmachine dat de wrange smaak onverteerbaar maakt.

 

En dan is er het schandaal, la truffa dell’ olio vergine, dat als een schaduw boven het pas gestarte oogstseizoen hangt. Het maakt alles wat nog aan olie in de winkelrekken staat, totaal waardeloos: brol, nep-olie, getrukeerd spul met chemicaliën, gekleurd en gegeurd, vieze brol. Nu, verse groene stroom, het olijvenvolk snakt ernaar, na een drooglegging die een vol jaar duurde.

De oogstcijfers van het voorbije jaar:

Schitterende olijven, groot, dik en zwaar, vol sap, nauwelijks aangeboord door de olijfvlieg. Het zijn ontegensprekelijk de grootste olijven die we ooit konden oogsten in vijf jaar. We geraken dus gemakkelijk aan onze kilo’s.

do. 5/11: in nauwelijks vier uur: 20kg.

vr. 6/11: 15,5 kg (vier uren).

za. 7/11: nog eens 17,5 kg (drie uren).

Totaal: 53 kg, waarvan we dertien kilo op salamoia legden en veertig kg doorgegeven aan onze Genovese buren, die ze mee zouden nemen in hun persing. Dit met het vooruitzicht van hieruit acht liter olijfolie te halen.

 

 

Advertenties