Pian Rosso, 7 augustus 2016

Tweede keer dat we erbij waren en het was weer eens een sfeerrijke avond met Latijnsamerikaanse gitaarmuziek van Manuel Merlo die er ook nog zijn dochtertje bijhaalde. Van ,,Asturias’’, over Piazzola en Gardel, tot een latinoversie van Stings ,,How fragile we are’’ als toegift.

Pian Rosso is een stukje alpenweide, een flink halfuur stappen weg van de Passo del Ginestro, richting Pizzo Evigno. De vijf aan de pizzo grenzende gemeenten – Chiusanico, Cesio, Testico, Andora en ons eigen Stellanello – vinden elkaar in dit evenement, al lijkt het zwaartepunt van de organisatie bij de pro loco’s van Chiusanico en Cesio te liggen, die achteraf voor drank en spijs zorgen.

Vanaf Pian Rosso heb je een heerlijk wijd uitzicht op de twee Middelandse zeeën, die van Albenga en de Baia del Sole; de wilde paarden die grazen op de alpenweiden van de Pizzo Evigno en op de terugweg zie je de Saccarello zich aftekenen over vier tussenliggende valleien ver.

Advertenties