Vanavermaait

De linguine al vongole aan het bereiden. Netjes aan het controleren of er geen slijkmossel tussenzit. En dan 15 km voor het einde, hoor ik op radio RAI Uno het fonetisch uitgesproken ,,Ggregg Vanavermaait’’. Nibali schuift uit in de afzink, de prezemolo net fijngehakt: als ik de radiocommentator mag geloven, gebeurt dit ongeveer veertien keer in de laatste vijftien kilometer; maar Aru is in de buurt en niet alle Italiaanse medaillekansen zijn verkeken. De vongole’s in look en pepperoni gestoofd en overgoten met wijn: een simpele verdicchio.

P1020550 (640x360)

Maar dan: ,,Gregg Vanavermaait’’, die dekselse Belg die de Slowaakse billenknijper Sagan ook al het nakijken gaf in de Tirreno-Adriatico, zo verneem ik van de Italiaanse Michel Wuyts, die nu helemaal uit de bol  gaat over het verdere verloop van de koers in Copacabana, ook al zijn de Italiaanse medaillekansen verkeken. De linguine al dente netjes afgegoten en gemengd met mijn schelpjes. Het wordt een sprint met z’n drieën en wel: primo! Gregg Van Avermaait! Zelden zo meegeleefd met een koers op radio. Radio in Italië is doorgaans oervervelend, maar dit was beleving, zoals destijd toen Jan Wauters nog leefde. Ik waande me even terug verwant aan mijn veelgeplaagd, racistisch vaderland.

Later op de avond: een ongelooflijk heldere sterrennacht, een nieuwe maan en twee vallende sterren. Nog mooier.

Advertenties