Embedded Tine in het zog van stuurman Francken

Theo Francken houdt niet van scheepjes. Het liefst slaat hij ze aan brokken, vooral die scheepjes van vluchtelingen. Hij staat als beste eerste stuurman liever aan wal. Dat is veiliger. Veilig zoals veilig Vlaanderen. Op zijn Sicilië-trip gaat Theo ter plaatse kijken of de scheepjes niet van op voorhand stuk gemaakt kunnen worden, liefst alvorens ze kunnen vertrekken vanuit Libië. Hij heeft ook zijn stempelkussen mee. Want waarom nemen die verdomde Italianen geen vingerafdrukken van al die vluchtelingen? Theo begrijpt dat niet. Hij heeft niets begrepen van Dublin II. Het liefst houdt hij de grenzen gesloten, vanuit veilig Vlaanderen.

Maar er is beterschap op komst. Sinds Theo gebombardeerd werd tot staatssecretaris voor asiel en migratiebeleid krijgt hij in zijn zog een leger van journalisten mee. Die moeten hem – zoals ze ook in het slijmspoor van populaire Maggie deden en na zijn uitschuivers over Congolezen, Marokkanen en Algerijnen – opnieuw een imago van menselijkheid geven, maar dan wel een menselijkheid gekoppeld aan kordaatheid. Want daarvan houdt de Vlaming. Daarom mag het verzamelde journaille mee met Theo, zelfs tot op de aanlegkade van Lampedusa. Daar zijn Italiaanse dokters en hulpverleners druk in de weer om de verdwaalde, uitgehongerde gelukszoekers op te vangen. Het journaille waakt. Niet om de problematiek van Mare Nostrum, Frontex en Triton in kaart te brengen en aan de lezers uit te leggen, wel neen. Ze willen dat ene moment: één biggelende traan op de Gillette-wang van Theo, die net geen Afrikaanse dreumes op de arm neemt en als het kan – maar eventjes – uit zijn rol valt van keiharde grenswachter. Daarvoor hebben we onze media. Tevergeefs tot nu toe.

Ook tegenover de Italiaanse autoriteiten staat Francken als beste stuurman aan wal. Zo lezen wij vandaag bij ,,embedded journaliste’’ Tine Peeters – want hoezee, zij mag mee, tot op de aanlegkade van Lampedusa – . (1) Tine is één van de laatste der Mohikanen/politiek journalisten bij de kwaliteitskrant DM (2). Van haar leren we dat ,,de Italiaanse staatsstructuur met zijn 103 prefettura’s slecht georganiseerd is, dat het opvangsysteem er in nevelen gehuld is, maar dat er geen gebrek is aan geld of capaciteit, wel een gebrek aan management. Net daar kan België van pas komen. Ons land heeft met scha en schande geleerd hoe dramatisch een opvangcrisis kan worden en wil die lessen gerust delen met de Italianen. Er is in Rome zelfs al een Belgische ,,protection officer’’ die de Italiaanse asieldiensten ondersteunt…’’

Dat Italië 7600 km kustlijn telt tegenover 65 km in België is de journaliste wellicht ontgaan. Ik vraag mij af wat er in ons gidsland zou gebeuren als er morgen bvb. nog maar één van die boten met pakweg 400 vluchtelingen aanspoelt in Knokke Zoute of aan het Casino van Oostende. Je mag er niet aan denken. Maar we hebben wel al een ,,protection officer’’ in Rome. ,,Even belangrijk,’’ schrijft de journaliste, ,,is dat Italië geen lijst heeft met ,,veilige landen’’.’’ Tine vergeet te zeggen dat België die lijst wel heeft: daar staat sinds jaar en dag een veilig land op zoals Afghanistan, waar onze jongens à propos wel sinds jaar en dag de veiligheid van de nationale luchthaven moeten garanderen…
Maar ,,embedded’’ en gespeend van enige kennis over het asielbeleid gaat Tine vrolijk verder. Ze schrijft: ,,In België weten asielzoekers uit deze landen binnen de vijftien dagen waar ze aan toe zijn.’’ (sic!). Plots herinner ik mij deze leugen van een ander reisje van onze Tine eerder dit jaar, ook al embedded in het spoor van Theo, toen naar Kosovo. Tine en Theo. Op 5 maart eerder dit jaar citeerde Tine nog Theo in DM: ,,België is niet het El Dorado van Europa. Kosovo is een veilig land. Wie bij ons asiel vraagt, weet binnen vijftien dagen waar hij aan toe is. Elke week sturen we een vlucht terug met Kosovaren naar Pristina.” (3)

Her Master’s Voice.

Dat Francken deze quote als antipropaganda-slogan gebruikt om Kosovaren te ontmoedigen, als ze naar ons land willen komen, tot daaraan toe. Dat deze quote echter onkritisch en ongecheckt door een journaliste overgenomen wordt en als feitelijke waarheid geponeerd in iets wat van ver moet lijken op een vergelijkende analyse van het asielbeleid in twee landen, waarbij gidsland België die onpraktische Italianen een lesje geeft,  geeft vooral te denken over het niveau van deze krant.

——————-
(1) Tine Peeters op Lampedusa, ,,Ik zou wellicht ook vluchten’’. Theo Francken (N-VA) ziet bootvluchtelingen aankomen op de kade van Lampedusa,’’, in : DM, woensdag 6 mei 2015, pag. 4.
(2) http://mensbrugghe.be/2009/10/16/luie-zwam/
(3) http://www.demorgen.be/buitenland/theo-francken-in-kosovo-vrienden-blijf-alsjeblief-weg-uit-belgie-a2240900/

franckentinetheo

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s