Gezelle in het bakkenpark

Vrijdagnamiddag in het bakkenpark aan de Maandagweg. Net als ik wat potscherven in de container van het keramiekafval wil gooien (mag niet bij het gewone bouwafval), plaatst een man een plaasteren kop van Guido Gezelle in de container. Hij doet zelfs een beetje moeite om de kop netjes op zijn voetstuk op een berg scherven te zetten, zodat hij niet omvalt.

Ik kan het niet aanzien. De kop ziet er nog goed uit: bronsgroen geverfd en enkel wat schaafwonden aan de neus, waardoorheen plekjes witte plaaster blinken. Ik weet dat de priesterdichter moeilijk zijn libido kon bedwingen tegenover collegejongens en in die zin een voorloper was van Rogeetje, maar toch: zoiets doe je niet.

Ik doe iets wat eigenlijk niet mag: afval van het containerpark mee naar huis nemen. Maar het blijft een beetje heiligschennis, als ik die literaire kop gewoon had laten staan of erger nog: er mijn eigen afval tegenaan had gekeild. Ik heb Guido dus maar mee naar huis genomen, voorzichtig in een intussen geleegde curverbox gelegd. Nu ligt hij in de garage, wachtend op een nieuwe bestemming.

Kleengedichtje

Hier werd ik achtergelaten

Door god en mens verlaten

En mijn gedichten:

zullen ze nog iemand verlichten?

Advertenties