Green Train Strike Blues

Over groene jongens die triest worden van treinstakingen.

Na één stakingsdag van de Waalse NMBS-onderhoudsateliers wordt het twee groene jongens uit mijn eigen provincie plots iets te veel. Ze keren zich ronduit tegen deze acties en daarmee – zich vermoedelijk van geen kwaad bewust – tegen het openbaar vervoer in zijn geheel. Het vraagt om een reactie, niet alleen omdat Groen Vlaams parlementslid Bart Caron bij die klagers hoort, maar ook nog eens aankomend jong Groentalent Rémy Bonny uit Oostende. Kan ik de oprispingen van Bonny ergens nog duiden vanwege opkomende examenstress, dan is dat geenszins het geval voor een parlementslid als Caron.

Na eerst enkele strikt individuele verzuchtingen en percepties in zijn FB-post te hebben gelucht (1), – ik dacht dat parlementariërs doorgaans gratis eerste klas reizen en op andere dagen eigenlijk weinig last hebben van overvolle of lawaaierige treinstellen, maar soit – komt Caron ter zake in zijn tweede alinea. Het stakingswapen is hier ,,niet rationeel’’ toegepast: want het is ,,onevenredig zwaar in vergelijking met de klacht’’ en twee: het ,,treft niet het establishment dat nooit de trein neemt, maar geniet van zijn bedrijfswagen’’.

En dan merkt Caron plots iets op: ,,Het valt me op dat de treingebruikers bozer en bozer worden.’’ Ja, ofwel heeft Caron de jongste twee jaar op een andere planeet geleefd ofwel heeft hij niet eens nota genomen van het plan Galant, want dat is bij het treinpersoneel evenzeer het geval: ze worden bozer en bozer, omdat sociaal overleg uitblijft en de directie terugkeert op eerder genomen beslissingen. Het treinpersoneel staakt, omdat ze door onderbemanning haar zuurverdiende vakantiedagen niet kan opnemen. Ze kunnen geen verlof nemen, omdat de werkgever weigert te investeren in meer personeel, wel integendeel het personeelsbestand afbouwt. Het gaat om identiek hetzelfde probleem als dat van de treinbestuurders, nog niet zo lang geleden, die onafhankelijke dekselse bond van machinisten, weet je wel, die niet rood is en niet groen en zelfs niet blauw.  Ik kan mij voorstellen dat een Vlaams parlementariër een dergelijk probleem niet heeft: hij kan onbezorgd van maanden op voorhand zijn vakantie plannen; hij weet perfect over hoeveel dagen hij beschikt.

carontrein

Foto AFF

Misschien is het de parlementariër Bart Caron ontgaan – vanwege federale materie?  – dat er 3 miljard euro bespaard wordt bij de openbare vervoersmaatschappij, dat er minder wordt geïnvesteerd in onderhoud van sporen en rollend materieel, omdat er 7.000 banen verdwijnen? Dat alles kadert binnen het ultieme plan om heel de boel te privatiseren, waardoor er straks enkel nog treinen zullen rijden op de hoofdassen: Oostende-Brussel-Leuven en Antwerpen-Gent; Limburg met zijn vijf stationnetjes zal het mogen vergeten en West-Vlaanderen weet nu al hoe laat het is, sedert het jongste vervoersplan. We hebben de heer Caron toen niet horen protesteren toen de IC-lijn Rijsel-Kortrijk-Oostende gedegradeerd werd tot een L-treintje Oostende-Brugge-Kortrijk met 33% meer reistijd en sightseeing in Lichtervelde. Neen, Bart Caron wordt enkel triestig, als hij vastzit in de Brusselse flessenhals. Remedie? Zie aan het eind van dit stuk.

De stakers veroorzaken zelfs een averechts effect, weet Caron. De treingebruikers worden op die manier tot ,,rechtse kiezers’’ en de stakers ,,wakkeren alleen maar de communautaire spanningen aan’’. Ja, zo herkennen we de recht(s)geaarde, wroetende Vlaming: stille voortdoen en intussen de regering toelaten om lelijk in je rapen te laten schijten, zoals bij de cipiers, niet waar, daar zijn het ook alleen maar die luie Walen die staken. Bart Caron is zowaar triest dat dit beeld nog eens zou kunnen versterkt worden en daarom moeten ze nu stoppen met dit soort onevenredige, irrationele acties.

Ik zou de Waalse treincollega’s willen bedanken voor hun alerte reactie: ze komen niet alleen op voor hun eigen vakantieregeling, maar ook om een halt toe te roepen aan de chronische afbouw van ons openbaar vervoer in het algemeen. Dankzij hen is er straks misschien nog openbaar vervoer, tout court, wat het enige ecologische alternatief is, voor een land met elf miljoen inwoners en zeven miljoen auto’s, waarvan 700.000 door de overheid gesubsidieerde bedrijfswagens. Choose your enemies, Bart.

Net wat je de stakers aanwrijft, namelijk dat ze de treingebruikers zouden doen verrechtsen, geldt trouwens evenzeer voor jouw FB-post. Het is alleen maar koren op de molen voor de rechtse partijen die een minimumdienstverlening voor het openbaar vervoer wettelijk willen verankeren – praktisch overigens niet haalbaar zonder minstens de helft van het personeel op te vorderen, maar soit. Doe zo voort: kies partij voor deze ,,rationele’’ regering en haar bezuinigingspolitiek op de kap van de werkende mens. ’t Is toch maar een overheidsbedrijf, dat straks geprivatiseerd moet worden. Dinsdagmiddag zag ik in de Pachécolaan jullie goaltjesgetter Calvo tijdens de nationale betoging gretig op de foto gaan met vakbondsmilitanten met rode en groene petjes. Al flyerend wist de jongen niet waar eerst gelopen; het was aandoenlijk om zien hoe iedereen een selfie wou met hem. Ik vraag mij af hoe het allemaal te rijmen valt met jouw post hier en nu, twee dagen later. Misschien moet je dat eens uitleggen aan die mensen die met Calvo op de foto willen, want ik zie enige tegenspraak.

Als ik als treingebruiker triest word, omdat mijn trein niet komt – meestal niet vanwege een staking, maar vanwege mankementen aan seininrichtingen of rollend materieel, oorzaak van de jarenlange – desinvesteringen, zing ik het liedje van Ry Cooder:

,,Good morning, Mr. Railroad Man

What time do your trains roll by ?

“At 9:16 and 2:44 and 25 minutes ‘till 5”

Thank you, Mr. Railroad Man

I want to watch your trains go by…’’ (2)

Ik kan je verzekeren, het helpt.


(1) https://www.facebook.com/bart.caron?fref=nf

(2) Ry Cooder op de cd ,,Boomer’s Story”.

 

 

Advertenties