Pensioenbetoging

Ik ben de tel kwijt geraakt, de hoeveelste betoging/staking dit nu eigenlijk was tegen de huidige rechtse regering die in 2014 aantrad. Die van december vorig jaar is de enige die ik heb overgeslagen. 55.000 betogers volgens de politiehelikopter; meer dan 70.000 volgens de vakbonden, waarvan tienduizend vanuit mijn sector, het onderwijs. Het was de eerste keer dat het aandeel van onderwijsmensen in de betoging duidelijk merkbaar was. Waarom onderwijsmensen maar moeilijk op straat komen, heeft diverse redenen en ik ga er hier niet op in. Dat ze het nog altijd relatief beter hebben dan andere sectoren in dit land, is een fabeltje geworden, vermits bijna de helft van de leerkrachten uit het secundair onderwijs binnen de vijf jaar dat onderwijs opnieuw verlaat. (1) Dus zo, aantrekkelijk is de job al lang niet meer.

,,Probeer per school een minimum-opvang te organiseren en dan kun je massaal met het personeel deelnemen aan de betoging,” zegt Marc Boone, intussen gepensioneerd ABVV-secretaris metaal me. ,,Veel leerkrachten willen hun kinderen niet in de steek laten.” Natuurlijk heeft hij het over basis- en kleuterscholen. Mijn leerlingen (derde graad ASO) zijn er absoluut niet rouwig om dat ik een dagje staak…

Ik zou liever zelf al mijn leerlingen meenemen op zo’n betoging, maar dat kan natuurlijk niet als extra-muros activiteit ,,Kennismaking met het sociaal verzet”, zeker niet naar Brussel. Gegarandeerd ben je er een aantal kwijt tegen dat je in het Zuidstation aankomt. Dat is nu al zo als ik ze een uurtje over de middag vrij laat in een provincienest als Gent. Bovendien strookt het allicht niet met de deontologisch opgelegde neutraliteit waarmee een leerkracht in het Gemeenschapsonderwijs moet staan.

Een regionale, lokale actie in de stad waar de school zich bevindt, dat zou misschien wel nog kunnen. Als de scholen echt plat zouden liggen, dan pas zou het effect van een staking misschien duidelijk worden. Dan pas zouden de media die er nu hoofdzakelijk op uit zijn om ,,de hinder” te registreren en te ventileren – en zeker niet het standpunt van de stakende werkmensen -, echt overspoeld worden met klachten. Met zo’n weekje algemene staking voor onbepaalde duur in het onderwijs, valt deze a-sociale regering ook binnen de week. Zeker weten, het maatschappelijk leven zou volledig stilvallen, vanwege de tweeverdieners die zelf voor hun kroost moeten zorgen.

Dat zijn de gedachten die je onwillekeurig overvallen op zo’n Brusselse ommegang. 70.000: het geeft opnieuw wat hoop. Een volwaardig pensioen voor iedereen, en niet veiligheid, migratie, energie of klimaat, dat moet het thema worden van de volgende verkiezingen, zodat Michel-De Wever en hun Feldwebels met pek en veren huiswaarts kunnen worden gestuurd. Het is het enige thema dat mensen echt beroert en waarvoor ze nog op straat komen, zo bleek nog maar eens vandaag.


(1) https://www.hln.be/nieuws/binnenland/onderwijs/bijna-helft-leerkrachten-secundair-onderwijs-stopt-binnen-de-vijf-jaar~a4bcdad0/